حرفهای دلتنگی

میلاد با سعادت امام حسن عسگری گرامی باد

banamdodost — Sat, 04 Apr 2009 20:10:18 GMT

سلام به همه ایرانیان عزیز من اومدم البته بعد از مدتها

ای بس که نباشیم وجهان خواهد بود

نی نام زما ونی نشان خواهد بود

زین پیش نبودیم ونبد هیچ خلل

زین پس چونباشیم همان خواهد بود

به نام خدا

یا مقلب القلوب و الابصار/یا مدبر اللیل و النهار/یا محول الحول والاحوال/حول حالنا الی احسن الحال

هر شب از حسرت ماهی من و یک دامن اشک

توهم ای دامن مهتاب پر از پروینی

برحسرت شاخ گل در باغ گوا شد

بیچارگی وزردی وگوژی ونوانیش

شرمنده شد از باد سحر گلبن عریان

وزآب روان شرمش بربود روانیش

کهسار که چون رزمه بزاز بداکنون

گربنگری از کلبه نداف ندانیش

خورشید از میعادگاه نخست، باز آغاز سفر می‌کند؛ سفری که سوغاتش برای زمینی‌های منتظر، فرصت دیگری است تا محبت را در گره بین دستهاشان بکارند و دل به استقبال نیکی، آیینه بند ! ان کنند. لبخند خورشید بی‌جواب نماند وقتی سرک می‌کشد به این خانه.

سالروز میلاد آفتاب عالم آرای عرفان و باغبان گلستان مهدی صاحب الزمان، حضرت امام حسن عسکری خجسته باد.

فرشته وار در کوچه های مدینه به پرواز درآمدی و فرشتگان را به طواف خود فرا خواندی و آنها جام به دست، هفت آسمان تو را بدرقه کردند تا به کوچه باغ حیات بشری رسیدی و آنها را با قدومت طراوت بخشیدی. آمدی توفنده تر از دریا، شب شکن تر از خورشید و دل انگیزتر از شادی، دریا به احترامت خاموش ماند، خورشید رخ در نقاب خاموشی کشید و شادی خجل از طراوت تو آرام به قلب ها تراوش کرد. سلام بر تو ای یازدهمین ثمر درخت آفرینش

مطلب رو مطالعه کنید نظر یادتون نره منتظرم

منبع:http://www.enfejarenor.blogfa.com/

خط خطی

banamdodost — Wed, 25 Mar 2009 12:47:07 GMT

^{خط خطی...دلم خط خطی شده بس که اشتباه نوشتم و خط زدم و باز نوشتم}

^{...من هی از با توبودن نوشتم...تو هی زیر غلط هایم}

^{...زیر تمام "بمان"ها خط قرمز کشیدی و من هر شب هزار بار جریمه نوشتم}

^{" نمان" ! حالا بعد تمام شدن دفترم تو چقدر خوشحالی که من یاد گرفته ام درست بنویسم}

دیگه برو

banamdodost — Tue, 24 Mar 2009 21:26:18 GMT

دل و از دنيا بريدم اون همه سختي كشيدم

امان از دست تو اي واي ببين به كجا رسيدم

يروزي روزگاري همه ي عشق من اين بود

بشم هموني كه تو مي خواي فرستم ندادي اي واي

يروز ميشد تنها بموني

اون وقته قدرمو بدوني

اما اون روز خيلي دير

كاش مي شد اين و بدوني

بدوني هيشكي نمي تونه

مثله من عاشقت بمونه

آخه تنهاي خيلي سخته

اين و دلت نميدونه

ديگه نمي خوام دستاتو

ديگه نمي خوام من اشكاتو

ديگه از قلبم تو رفتي

عزيزم عزيزم!!

ديگه نمي خوام عاشق باشم

ديگه نمي خوام صادق باشم

ديگه از قلبم تو رفتي

عزيزم عزيزم!!

banamdodost — Tue, 17 Mar 2009 21:09:03 GMT

فرارسيدن سال نو را به همه خوانندگان این وبلاگ تبریک عرض می کنم و برای همگی آرزوی سالی همراه با پیشرفت و سعادت دارم.

از تمام دوستانی که لطف کردند و پیغام تبریک از طریق کامنت و ایمیل فرستادند هم صمیمانه سپاسگزارم.

لیلی و مجنون

banamdodost — Tue, 17 Mar 2009 21:01:20 GMT

یک شبی مجنون نمازش راشکست

بی وضو در کوچه لیلا نشست

عشق آن شب مست مستش کرده بود

فارغ از جام الستش کرده بود

سجده ای زد برلب درگاه او

پر زلیلا شد دل پر آه او

گفت یارب از چه خوارم کرده ای

بر صلیب عشق دارم کرده ای

جام لیلا را به دستم داده ای

وندر این بازی شکستم داده ای

نشتر عشقش به جانم می زنی

دردم از لیلاست آنم می زنی

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن

من که مجنونم تو مجنونم مکن

مرد این بازیچه دیگر نیستم

این تو و لیلای تو ... من نیستم

گفت: ای دیوانه لیلایت منم

در رگ پیدا و پنهانت منم

سال ها با جور لیلا ساختی

من کنارت بودم و نشناختی

عشق لیلا در دلت انداختم

صد قمار عشق یک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد

گفتم عاقل می شوی اما نشد

سوختم در حسرت یک یا ربت

غیر لیلا برنیامد از لبت

روز و شب او را صدا کردی ولی

دیدم امشب با منی گفتم بلی

مطمئن بودم به من سر میزنی

در حریم خانه ام در میزنی

حال این لیلا که خوارت کرده بود

درس عشقش بی قرارت کرده بود

مرد راهش باش تا شاهت کنم

صد چو لیلا کشته در راهت کنم

banamdodost — Tue, 17 Mar 2009 21:00:06 GMT

لحظه های بی تو بودن را در گوش شب نجوا می کنم

ستاره می شنود و تو را آرزو بر دل می ماند ...

آرزوهایم را در لحظه های بی تو بودن می شمارم

به گمانم می آید که روزی تک تک این آرزوها را تو حقیقت می کنی ...

از فاصله ی رخوتناک با تو بودن تا بی تو بودن گذشته ام و

به لحظه های دوری رسیده ام ، در تمام لحظه ها حس غریبی دارم ...

حس دریایی که از بی موجی به مرداب بودن رسیده است ،

مرداب تنهاست و من تنهاتر ،

مرداب مرا هم در برگرفته ،

سکوت غریب مرداب ،

حس غریب تنهایی ، حسی که وجودم را در برگرفته ،

تنهایی که چون پیچک بر تن احساسم پیچیده است ،

پیچکی که تا لحظه ای دیگر احساسم را خفه می کند ،

به گمانم تمام لحظه ها و احساسم را

تنها تو می توانی از اسارت برهانی ...

تو خواستی که من با تو باشم !

اما نمی دانم چرا تنها لحظه ای خواستی !؟

لحظه ای ...

هیچ حرف دگری نیست که با تو بزنم ،

تو نمی فهمی اندوه مرا !

قلبم به پای تو نشست ،

اما نمی دانست که این چنین زود و بی محابا شکسته می شود ؟

قلب بی گناهم چه می دانست که تو هم این گونه هستی ؟!!!

تنها مانده به تو بگویم :

مطمئن باش ، برو

ضربه ات کاری بود و

دل من سخت شکست ...

و تو به من و سادگیم خندیدی ... !

به من و حسی پاک که پر از یاد تو بود ؟!!

banamdodost — Mon, 09 Mar 2009 08:45:18 GMT

دوستان عزیزم سلام

به دلیل فوت یکی از عزیز ترین عزیزانم نمی توانم

مدتی بیامو به وبلاگ سر بزنم و به روز کنم شما مرا

ببخشین همتونو دوست دارم

تو رفتی

banamdodost — Wed, 04 Mar 2009 17:34:54 GMT

همچو نی می نالم از سودای دل

آتشی در سینه دارم جای دل

من که با هر داغ پیدا ساختم

سوختم از داغ نا پیدای دل

همچو موجم یک نفس آرام نیست

بسکه طوفان زا بود دریای دل

دل اگر از من گریزد وای من

غم اگر از دل گریزد وای دل

ما ز رسوایی بلند آوازه ایم

نامور شد هر که شد رسوای دل

خانه مور است و منزلگاه بوم

آسمان با همت والای دل

گنج منعم خرمن سیم و زر است

گنج عاشق گوهر یکتای دل

در میان اشک نومیدی رهی

خندم از امیدواریهای دل

banamdodost — Wed, 04 Mar 2009 08:11:06 GMT

و به من خندیدی و نمی دانستی

من به چه دلهره ایی سیب را از باغچه ی همسایمان دزدیدم

باغبان از پی من

تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالهاست در گوشم آرام آرام

خش خش گامهای تو تکرار کنان

می دهد آزارم و من

اندیشه کنان

غرق این پندارم

که چرا؟

باغچه ی کوچک ما سیب نداشت

ببار ای باران

banamdodost — Wed, 04 Mar 2009 08:04:04 GMT

ببار ای بارون ببار
با دلم گریه کن خون ببار
در شبهای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار
ای بارون

دلا خون شو خون ببار
بر کوه و دشت و هامون ببار
دلا خون شو خون ببار
بر کوه و دشت و هامون ببار
به سرخی لبهای سرخ یار
به یاد عاشقای این دیار
به کام عاشقای بی مزار
ای بارون

ببار ای بارون ببار
با دلم گریه کن خون ببار
در شبهای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار
ای بارون

ببار ای ابر بهار
با دلم به هوای زلف یار
داد و بیداد از این روزگار
ماه رو دادن به شبهای تار
ای بارون

ببار ای بارون ببار
با دلم گریه کن خون ببار
در شبهای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار
ای بارون

با دلم گریه کن خون ببار
در شبهای تیره چون زلف یار
بهر لیلی چو مجنون ببار
ای بارون