تو می روی و با من نمی مانی همه مرا با سرزنش نگاه میکنم اما من گناهی ندارم

تو می روی آن سوی شقایق ها و من می مانم این سوی حکایت ها

تو می روی و کسی را از عشق سیراب می کنی و من می مانم تشنه ای در حسرت

دریا

من به جای نفرین دعایت می کنم اما در نفرین روزگار زندگی می کنم

دل من سخت شکست اما مهم نیست به جهنم مهم دل تو که پیوند زیبا می خورد

وقتی می روی من از دور نگاهت می کنم و پشت سرت به جای اینکه آب بریزم ا

شکهایم بدرقه ات می کنند

از زیر قرآن ردت نمی کنم فقط از پنجره رویاها نگاهت می کنم

پشت سرت گل های سرخ را پرپر می کنم همان طور که تو دل مرا تکه تکه کردی

تو می روی و زندگی تلخ تر از جام شوکران سقراط می شود اما برای تو شیرین تر از

عسل

پیشه ام شاعری شده برایت شعر می نویسم ودعایت می کنم

تو می روی و من به جای صدای مرغ عشق صدای جغد را می شنوم

راستی جغد چه کم از مرغ عشق تو دارد

می دانی من دوستانی در اینجا دارم سبزتر از بید مجنون و زلال تر از آب چشمه

من در حسرت تو ماندم مانند دخترک کبریت فروش که حسرت گرما را به گور برد

من فقط در تنهایی هام گریه می کنم تا کسی نداند من تو را ندارم

گیتارم را کوک می کنم و می خوانم می میرم برات

من یک قلب شکسته در دفتر خاطراتم می کشم و آن را باز هم قفل می کنم تا کلید

آن پیدا شود